ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٣٢ - *(باب احكام سهو در نماز) *

اين كلمات را بگوئى) شيطان را ميكشى و زجرش ميكنى و از خود ميرانى.

٩٨٦- عمر بن يزيد گويد: به امام صادق ٧ از سهو در نماز مغرب شكايت كردم، فرمود: بجاى قل هو اللَّه أحد، قل يا ايّها الكافرون را بخوان، گويد:

من اين دستور را عمل كردم كه آن حال از من برطرف شد.

شرح: «همان طور كه گذشت مراد از سهو شك ميباشد، و محتمل است راوى سوره‌هاى معيّنى را ميخوانده و اين موجب فراموشى ميشده و با خواندن سوره‌هاى كوچك ديگر آن رفع شده است».

٩٨٧- ابو حمزه ثمالى گويد: امام صادق ٧ فرمود: مردى نزد پيغمبر ٦ آمد و عرض كرد: يا رسول اللَّه از وسواسى كه مرا در دل افتاده سخت در رنجم و من مردى عيالمند و بدهكار و نيازمندم، براى رهائيم دستورى بفرمائيد، رسول خدا ٦ فرمود: اين كلمات را كه ميگويم مكرّر بخوان:

«توكّلت على الحيّ الّذي لا يموت و الحمد للَّه الّذي لم يتّخذ صاحبة و لا ولدا و لم يكن له شريك في الملك و لم يكن له وليّ من الذّلّ و كبّره تكبيرا».

ترجمه‌اش: «توكل كرده‌ام بر آن زنده‌اى كه هرگز نميرد، و سپاس مخصوص آن خدائيست كه زن و فرزند نگيرد و در پادشاهى خود شريك ندارد، و براى او يار و ياورى نبوده و نيست تا از خواريش نگاه دارد، و خداوند خويش را تكبير گوى و او را