ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٣٠ - باب دعاء مستحب در صبح و شام

خوار كنم يا خوار دانم،

يا كسى مرا خوار كند، يا كسى را گمراه كنم يا كسى مرا گمراه كند، يا بر كسى ستم كنم يا خود مورد ستم ديگرى واقع شوم، يا در باره كسى نادانى كنم يا كسى بمن نابخردى نمايد، اى خداوندى كه دلها را تو ميگردانى، دلم را بر طاعتت و طاعت پيامبرت استوار ساز، خداوندا مرا مگذار بباطلى رو كنم بعد از آنكه تو هدايتم فرمودى، و بر من از جانب خود رحمتى ببخش زيرا كه توئى بسيار بخشنده».

پس ميگوئى اين دعا را (كه ترجمه‌اش اينست): «پروردگارا اين شب و روز دو آفريده تو از آفريدگانت هستند، مرا مبتلا مساز كه در اين شب و روز در ارتكاب گناهى گستاخى ورزم و يا در ارتكاب حرامى از محرّماتت جرأت كنم، و مرا در اين دو (شب و روز) عملى پسنديده و كوششى ستوده نصيب فرما، و نيز از تجارتى بى‌زيان برخوردار ساز».

٩٨٤- مسمع بن عبد الملك گويد: چهل صباح در خدمت امام صادق ٧ با آن حضرت نماز صبح خواندم چون از نماز فارغ مى‌گشت دستها را بسوى آسمان برميداشت و ميگفت: صبح كرديم و صبح كرد پادشاهى از جهت خداوند عالميان (همه مقهور و مملوك او هستيم)، خداوندا همه بندگان تو و بنده‌زادگان توايم، خداوندا ما را حفظ فرما از هر كجا كه نگهدارى خود را مى‌توانيم و از هر كجا كه‌