ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٤٧ - باب در بيان فضيلت مسجدها و حرمت آن و ثواب كسى كه در آنجا نماز گزارد

مسجد را خيف ميخوانند زيرا كه از وادى بلندتر است و هر كنار وادى را كه بلند باشد عرب آن را خيف خواند.

٦٩١- امام صادق ٧ فرمود: حدّ مسجد كوفه آخر بازار سرّاجان است، اين همان مقداريست كه حضرت آدم ٧ با علامت نشان كرد يا حصار كشيد، و من دوست نميدارم سواره بدان جا يا به آن قسمتى (مقدارى) كه از مسجد بيرون افتاده وارد شوم. به آن حضرت عرضكردند: پس چه كسى آن را از حدّ تعيين شده آدم تغيير داده؟ فرمود: امّا نخستين عامل (يا نخستين بار) همان طوفان بزرگ در زمان نوح ٧ ميبود، بعد از آن اصحاب خسرو (لقب عام پادشاهان ايرانى است) و نعمان بن منذر آن را تغيير دادند، و پس از ايشان زياد بن أبى سفيان مشهور به زياد بن ابيه آن را تغيير داد.

٦٩٢- و باز آن حضرت فرمود: گوئى هم اكنون پيش چشم خود ميبينم عابد ديرنشينى را كه در مسجد كوفه در فاصله گوشه مسجد و منبر كه در آن هفت درخت خرما بود از دير سر برآورده و با نوح سخن ميگويد. (غرض آنست كه مسجد كوفه از زمان نوح ٧ بوده و اساسش بسيار قديمى است و اينكه امام ٧ فرموده «كأنّي أنظر» كنايه از آنست كه من ترديدى در اين ندارم كه مسجد كوفه از مستحدثات زمان خلفا نيست، و سابقه طولانى و از زمان نوح ٧ داشته و بسيار بسيار قبل از بيت المقدس معبد خداپرستان بوده و حديث آتيه تحت رقم ٦٩٥ مؤيد اين گفتار است).