ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٩٣ - باب در بيان چگونگى خواندن نماز از آغاز آن تا پايان آن

تكبيرة الاحرام را نيز بفارسى نميتوان گفت) ولى محمّد بن حسن صفّار ميگفت: در قنوت بفارسى دعا خواندن جايز است، و آنچه من خود بدان اعتقاد دارم اينست كه جايز است زيرا:

٩٣٦- باستناد فرمايش امام محمّد تقى ٧ كه فرموده: «اشكالى ندارد كه شخص در نماز واجب بهر لفظى كه بواسطه آن با پروردگار خود مناجات مى‌كند سخن بگويد».

و اگر اين خبر هم وارد نشده بود من آن را تجويز ميكردم با استناد به خبرى كه روايت كرده‌اند:

٩٣٧- از امام صادق ٧ كه آن حضرت فرمود: «هر چيزى جايز است تا مادامى كه نهى از آن (از ناحيه شارع) وارد شود» و نهى از دعا خواندن بفارسى در نماز وارد نشده است و بر اين نعمت و تفضّل حمد خداوند پروردگار عالميان را.

٩٣٨- حلبى به امام صادق ٧ عرض كرد: آيا جايز است امامانم ٧ را در نماز نام ببرم؟ آن حضرت فرمود: ايشان را به اجمال و كوتاه نام ببر (نه به تفصيل بخصوص هنگامى كه دغدغه خطر و مزاحمتى براى نمازگزار در ميان باشد يا جايى است كه بايد تقيّه كرد در اين حال بايد الفاظى كه شامل ايشان باشد بكار برد نظير: «آل محمّد» يا ائمّه معصومين و امثال اينها).

٩٣٩- امام صادق ٧ فرمود: هر لفظى كه بواسطه آن با پروردگار خود در