ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٩١ - آنچه وضو را شكسته و باطل ميكند

دارد، پس يقين را با شكّ نميشكند مگر آنكه يقين داشته باشد كه حدثى بهمرسيده، و كسى كه در حال يقين است نسبت به وضو و حدث، ولى نميداند كداميك پيش از ديگرى است بايد وضو بگيرد.

آنچه وضو را شكسته و باطل ميكند

١٣٧- زرارة بن أعين از امام باقر و امام صادق عليهما السّلام سؤال كرد: در مورد آنچه كه وضو را باطل مى‌كند، ايشان پاسخ فرمودند: آنچه از دو طرف پائين و زير تو كه آلت و دبر است خارج شود از غائط يا بول يا منى (با لحاظ اينكه سئوال‌كننده مرد است) يا باد كه از انسان خارج مى‌شود و نيز خواب چندان كه عقل از بين برود.

و غير از آنچه ياد شد چيزى از قبيل قي كردن و قلس (كه اندكى بالا آوردن است بقدرى كه يك بار دهان پر شود) و رعاف (خونى كه از بينى آيد) و حجامت، و دملها و جراحتها و زخمها كه از آن خون مى‌آيد وضو را باطل نميكند، و اگر از قبل و دبر درآيد استنجا واجب نيست. (اگر خون از مخرج بول يا غائط خارج شد تطهير واجب است ولى اصطلاحا آن را استنجا نميگويند).

١٣٨- و امام صادق ٧ فرمود: اگر كرمهائى كه بكرم كدو معروف است و كرمهاى روده كه ريز و كوچكند خارج شود لازم نيست وضو تجديد شود، اينها