ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٩٧ - غسل ميت احكام اموات

٣٨٥- رسول خدا ٦ فرمود: بزرگداشت و كرامت ميّت آنست كه او را هر چه زودتر تجهيز كرده و بقبر رسانند، و كار او را پايان بخشند.

٣٨٦- رسول خدا ٦ فرمود: مبادا هرگز كسى از شما را بيابم (يا نيابم شما را كه چنين كرده باشيد) كه شخصى مرده‌اى داشته كه شب از دنيا رفته و او انتظار صبح بكشد تا او را تجهيز و تدفين كنند يا كسى مرده‌اش در روز از دنيا رفته او انتظار فرا رسيدن شب را بكشد و كارى براى ميت انجام ندهد. براى مردگان خود انتظار طلوع يا غروب آفتاب را نكشيد بلكه در مورد آنها شتاب كنيد و بزودى آنها را به آرامگاهشان برسانيد تا خداوند عزّ و جلّ شما را مورد رحمت خويش قرار دهد، مردم نيز در پاسخ آن حضرت گفتند: و خداوند ترا نيز مورد رحمت قرار دهد كه راه جلب رحمت الهى را بما نمودى.

٣٨٧- امام باقر ٧ فرمود: جزء مناجاتى كه موسى بن عمران ٧ با پروردگارش ميكرد اين بود كه: پروردگارا ثواب عيادت بيمار به چه مرتبه ميرسد؟

فرمود: فرشته‌اى را بر او موكل ميسازم كه در گورش او را عيادت كند تا آنگاه كه در قيامت محشور مى‌شود، عرضكرد: پروردگارا چه ثوابى است براى كسى كه مردگان را غسل ميدهد؟ فرمود: او را از گناهانش خواهم شست و پاك خواهم كرد همچون روزى كه مادرش او را بدنيا آورد.