ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٩٥ - غسل ميت احكام اموات

مرگش شهادت محسوب مى‌شود.

٣٨٠- و نيز در تفسير فرمايش خداوند عزّ و جلّ كه ميفرمايد: وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ ما ذا تَكْسِبُ غَداً وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ‌ لقمان: ٣٤ يعنى: هيچ كس نميداند فردايش چه خواهد كرد؟ و هيچ نفسى نميداند كه در كدامين سرزمين خواهد مرد و اجلش فرا خواهد رسيد. امام صادق ٧ فرمود: يعنى از قدمى كه برميدارد تا قدم ديگرى كه برخواهد داشت را نميداند يا بعبارت ديگر نميداند اجلش در همين قدمى كه برداشته بسر آيد يا در قدم دوّم يا در فاصله ميان آن دو؟.

٣٨١- و باز آن حضرت فرمود: هنگامى كه مؤمن از دنيا ميرود گوشه‌ها و جاى جاى زمين كه خداوند عزّ و جلّ را در آنها پرستش ميكرده (نماز ميخوانده) و آن در آسمانى كه عمل او از آنجا بالا ميرفته و سجده‌گاهش همگى بر او ميگريند.

٣٨٢- و امام صادق ٧ فرمود: هر كس فردا را از عمر خود بشمار آورد و باور داشته باشد كه فردا نيز جزء عمر اوست با مرگ، بد سلوك كرده و بد مصاحبت نموده است (يا نشناخته طريقه نادرستى با مرگ پيموده است).

٣٨٣- رسول خدا ٦ بر خديجه وارد شد و او بحال خود يعنى نزع و جان كندن مشغول بود، آن حضرت باو فرمود: ناخوشايندمان باشد و دور بادمان اين حالت كه از تو ميبينيم اى خديجه، اگر به همگنان رسيدى سلام ما را به ايشان برسان، خديجه‌