ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٩٣ - غسل ميت احكام اموات

٣٧٣- امام باقر ٧ فرمود: شب جمعه شبى است نورانى و روز جمعه روزى منوّر است و بر روى زمين روزى نيست كه آفتاب در آن غروب كند و بيش از جمعه آزاد شده از آتش دوزخ داشته باشد، و هر كس روز جمعه وفات يابد خداوند برايش براءت و بركنارى از عذاب قبر نويسد، و هر كس روز جمعه درگذرد از آتش دوزخ آزاد شده باشد.

مترجم گويد: «در نسخه‌ها در هر دو جمله «يوم الجمعة»[١] است و در جمله اخير ظاهرا «ليلة الجمعة» بايد باشد يعنى شب جمعه».

٣٧٤- امام صادق ٧ فرمود: هيچ كس نيست كه مرگش فرا رسد مگر اينكه خداوند عزّ و جلّ بينش و شنوائى و عقل او را باو باز ميگرداند تا آنچه را كه پس از او بايد انجام شود يا بر ذمّه دارد (بده بستانها) وصيّت كند و اين حالت همان راحتى است كه بآن راحت مرگ گويند.

و هر گاه آدمى در حال جان كندن دستها يا پاها و يا سر خود را حركت داد نبايد از اين حركات جلوگيرى نمود چنان كه معمول نادانان از مردم است، و چون حالت نزع بر او دشوار و سخت شود بايد بسوى محلّى كه نماز ميگزارده يا بر روى جانمازش انتقال داده شود، و در اين حالت نبايد باو دست زده شود، و چون زمان خود را بسر آورد

[١] در كتاب وافى از من لا يحضر همين طور نقل شده است.