ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٩٨ - غسل ميت احكام اموات

٣٨٨- و باز آن حضرت فرمود: هر كس مؤمن درگذشته‌اى را غسل دهد و در اين كار اداى امانت نمايد خداوند گناهان او را بيامرزد، پرسيدند: چگونه در اين كار اداى امانت نمايد؟ فرمود: ديگران را بر آنچه خود بتنهائى از اندام و اعضاى ميّت بهنگام غسل تا زمان دفن مشاهده كرده با خبر نسازد. يا با تغيير قراءت «و» محدوديّت نگفتن تا زمان دفن است.

٣٨٩- امام صادق ٧ فرمود: هر گاه مؤمنى كه مؤمن ديگرى را غسل ميدهد و در اثناى غسل ميگرداند اين دعا را بخواند: «اللّهمّ هذا بدن عبدك المؤمن و قد اخرجت روحه منه و فرّقت بينهما فعفوك عفوك عفوك» يعنى خدايا اين بدن بنده مؤمن توست كه روحش را از آن بيرون كرده‌اى و ميان آن دو جدائى انداخته‌اى پس پروردگارا از تو بخشايشت را در باره او ميخواهم و عفو ترا و عفو ترا ميخواهم.

(شايد هر يك از عفوها براى موردى باشد مثلا در قبر يا در قيامت و در بهشت و شايد هم تأكيد در التماس و طلب)، خداوند گناهان يك سال او را مى‌آمرزد بجز گناهان كبيره‌اش.

٣٩٠- امام صادق ٧ فرمود: هيچ مؤمنى نيست كه جنازه مؤمنى را غسل دهد و در حالى كه او را غسل ميدهد بگويد: «ربّ عفوك عفوك» مگر آنكه خداوند او را و يا آن ميّت را ميبخشد.

٣٩١- امير المؤمنين ٧ فرمود: ميّت را نزديكترين شخص به او غسل‌