ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٠٠ - غسل ميت احكام اموات

٣٩٥- و در حديث ديگرى روايت شده: كه آب را براى ميّت نبايد گرم كرد مگر آنكه زمستان سرد باشد كه در اين صورت ميّت را از سرما حفظ ميكنى چنان كه خودت را حفظ ميكنى. (شايد منظور حضرت اين باشد كه در هواى سرد چون حفظ بدن واجبست ميتوانى آنقدر گرم كنى كه ضرر بميّت و تو نرسد).

٣٩٦- امام صادق ٧ فرمود: هرگز مرده خود را تنها مگذاريد كه شيطان با او بازى ميكند و به اندرون او ضرر ميرساند. (ممكن است منظور اين باشد كه شيطان حشرات يا حيوانات را مانند گربه و موش و سوسك و مورچه و امثال اينها را برانگيزد تا بر جسد ميّت راه يابند).

٣٩٧- علىّ بن جعفر از برادرش موسى بن جعفر عليهما السّلام سؤال كرد: در باره مرده كه آيا مى‌شود در جاى باز و بدون سقف غسل داده شود؟ آن حضرت فرمود:

اشكالى ندارد ولى اگر با پرده و حايلى ميان او و آسمان پوشيده باشد نزد من خوشايندتر است. (مراد آنست كه در جاى سر پوشيده غسل دادن بهتر است).

٣٩٨- عبد اللَّه بن سنان از امام صادق ٧ سؤال كرد آيا جايز است مرد، هنگامى كه زنش از دنيا رفت به او نظر كند؟ يا اگر زنى آنجا نباشد كه او را غسل دهد، مرد خود زنش را غسل دهد؟ و همچنين آيا هنگامى كه زنى شوهرش از دنيا رفت ميتواند به بدن او نگاه كند؟ آن حضرت فرمود: اين كار اشكالى ندارد ولى اين ممانعت‌