ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٥٦ - *(باب) * *(چگونگى اذان و اقامه و ثواب كسى كه اذان بگويد) *

كند، و چون به نام آن حضرت رسيد و گفت: «أشهد أنّ محمّدا رسول اللَّه» حضرت فاطمه سلام اللَّه عليها فريادى بلند از گلو بر آورد و بيهوش شد و به رو بر زمين افتاد، مردمان فرياد كردند و گفتند: اى بلال از أذان دست بردار كه دخت رسول خدا خدا ٦ از دنيا رفت، و گمان كردند كه او مرده است، و بلال أذان را متوقّف ساخت و آن را ناتمام گذاشت، پس از مدّتى حضرت فاطمه سلام اللَّه عليها بهوش آمد و از بلال خواست كه أذانش را تمام كند، ولى او اين كار را انجام نداد، و به آن حضرت گفت: اى سرور و بانوى زنان عالم من ميترسم كه چون أذان مرا بشنوى روح از تنت بيرون رود (يا از آنچه بر سر خود مى‌آورى بيم دارم) پس آن حضرت بلال را از تمام كردن أذان معاف نمود.

٩٠٨- امام صادق ٧ فرمود: بر زنان أذان و اقامه لازم نيست آنچنان كه بر مردان لازم است، و نيز نماز جمعه بر آنان واجب نيست و همين طور نماز به جماعت در مسجد بر ايشان سنّت مؤكّد نيست، و نيز دست زدن به حجر الأسود و داخل شدن به كعبه، و هروله (دويدن ميان صفا و مروه) بر آنان لازم و يا سنّت مؤكّد نيست، و تراشيدن سر بر ايشان لازم نيست (بلكه حرام هم هست) فقط اندكى از موى خود را كوتاه مى‌كنند.