ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٦ - *(جايى براى بول و غائط اختيار كردن و روش) * *(داخل و خارج شدن و آداب آن) *

٣٧- و رسول خدا ٦ هر گاه ميخواست به بيت الخلا رود، اين دعا را ميخواند كه ترجمه‌اش اينست: «خداوندا به تو پناه ميبرم از شرّ آن پليدى كه اعمال قبيحه پنهان دارد، و ناپاكى كه افعال ناپسند آشكار دارد، و زشتخو و بد كردار است و مردم را به اعمال ناشايست تحريك ميكند و آن شيطان رانده شده است». خداوندا چيزهاى ناخوش و ناپسند را از من دور كن و مرا در پناه خود گير از شرّ شيطان رانده‌شده از درگاهت. و چون براى قضاى حاجت مى‌نشست ميگفت: «پروردگارا پليدى و لوازمش كه آزار و ناراحتى است از من دور ساز، و مرا از با طهارتان و پاكيزگان قرار ده».

و چون شروع بعمل كردن مزاج ميكرد ميگفت: «خداوندا همان طور كه طعام و غذاى پاك و گوارا با تندرستى بمن روزى كردى همان گونه شرّ و پليديش را از من دفع نما، با عافيت».

٣٨- امير المؤمنين ٧ ميفرمود: «هيچ بنده‌اى نيست مگر اينكه فرشته‌اى بر او گمارده شده كه گردن او را بجانب زير بگرداند تا به حدث خود نظر كند، سپس آن فرشته باو گويد: اى فرزند آدم اين روزى تو بوده است، پس بنگر از كجا و چگونه آن را فراهم ساخته بودى و بكجا انجاميده است (به چه صورتى در آمده است) در آن حال بنده را سزاوار است كه بگويد: «اللّهمّ ارزقني الحلال و جنبني الحرام» يعنى خداوندا روزى حلال نصيبم گردان و از حرام بدور و بر كنارم دار.