ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٢٥ - *(باب قبله) *

بهر ترتيب كه او ميگردد با او بگرد و با ايماء نماز را بجاى آور (به زبان ساده اگر مورد حمله قرار گرفتى در همان حال فرار و گريز با ايماء نماز را بخوان در اين صورت روى به حيوان درنده و متعرّض قبله است همچنان كه قبلا گذشت كه سر چهار پا در حكم قبله شخص راكب بود).

٨٥٨- و روايت كرده‌اند كه هر گاه طوفانى برخيزد و بيم غرق شدن و هلاك كسى كه در كشتى سوار است در ميان باشد و نتواند به جانب قبله بگردد، در اين صورت بطرف سينه كشتى (يعنى قسمت پيشين كشتى كه آب را مى‌شكافد و پيش ميرود) نماز ميگزارد. در چنين فروضى سينه كشتى در حكم قبله است.

٨٥٩- پيامبر ٦ فرمود: «هر خطيبى براى مستمعين قبله است، و بالعكس هر مخاطبى نيز براى واعظ قبله است».

(منظور اينست كه در نماز جمعه، و نماز عيد فطر، و عيد قربان، و نماز استسقاء يا درخواست باران بهنگام خطبه، امام به ايشان (مخاطبين) روى مى‌كند، و مخاطبين نيز رو بسوى امام ميدارند، تا امام از ايراد خطبه فراغت يابد).

٨٦٠- شخصى به امام صادق ٧ عرض كرد: بسيار اتّفاق مى‌افتد كه من در حال سفر هستم و شب هنگام به جانب قبله راهى نمى‌يابم چه كنم؟ آن حضرت فرمود: آيا ستاره‌اى را كه به آن جدى ميگويند مى‌شناسى؟ گفتم: آرى، فرمود: آن ستاره را در سمت راست خود قرار ده (بگونه‌اى بايست كه آن ستاره در سمت راست‌