ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٢٧ - *(باب) * *(در بيان حد سنى كه كودكان را در آن سن به نماز) * *(خواندن وامىدارند) *

٨٦٢- از حسن بن قارن روايت كرده‌اند كه گفت: از امام رضا ٧ پرسيدم يا از امام رضا ٧ پرسيدند و من حاضر بوده و شنيدم كه هر گاه شخصى فرزندش را ختنه كند او يك يا دو روز نماز نمى‌خواند، آن حضرت پرسيد: آن بچّه چند سال دارد؟ گفت: هشت سال، پس فرمود: سبحان اللَّه (در مقام شگفتى از وقوع امر عجيبى) آيا نماز را ترك مى‌كند؟ گويد: گفتم: اگر بخواهد نماز بخواند دچار درد و ناراحتى مى‌شود، فرمود: بهر صورت كه مى‌تواند نماز بخواند.

٨٦٣- عبد اللَّه بن فضاله از امام صادق و امام باقر عليهما السّلام روايت كرده و گويد: از آن حضرت شنيدم كه ميفرمود: وقتى پسر بچّه به سنّ سه سالگى رسيد به او مى‌گويند: بگو: «لا إله إلّا اللَّه»- تا هفت مرتبه- بعد او را به حال خود مى‌گذارند تا سه سال و هفت ماه و بيست روز از سنّ او بگذرد، آنگاه به او مى‌گويند: بگو «محمّد رسول اللَّه» تا هفت بار، و بعد ديگر كارى به او ندارد تا چهار سالش تمام شود آنگاه به او مى‌گويند: هفت بار بگو: «صلّى اللَّه على محمّد و آله» و بعد او را به حال خود مى‌گذارند تا پنج سالش تمام شود، آنگاه از او مى‌پرسند: دست راست و دست چپ كدام است؟ وقتى آنها را شناخت روى او را متوجّه قبله مى‌سازند و به او مى‌گويند سجده كن، و رهايش مى‌كنند تا هفت سالش تمام شود، وقتى هفت ساله شد، به او مى‌گويند: صورت و دستهايت را بشوى، و وقتى دست و روى خود را شست به او