ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٠٩ - *(باب فضيلت نماز) *

توقّف او در ركعت اوّل نماز و ركعت دوّم بيك اندازه باشد و آن كس كه بدين ترتيب رفتار كند پاداش الهى را بتمام و كمال خواهد گرفت.

توضيح آنكه: «مؤلّف «الصّلاة ميزان» را حمل بر تساوى كيفى اجزاء نماز كرده لكن اين تكلّف است و لازم نيست، بلكه مراد آنست كه ميزان قبولى اعمال، نماز است يا اينكه نماز ميزان خداپرستى بنده است به اين معنى كه اگر نماز را با شرائطش بجاى آورد، بندگى او ثابت و اهل بهشت است.

و گفته‌اند شايد تشبيه نماز به ترازو تنها محدود بتساوى اجزاء در هر دو مورد نباشد بعبارة اخرى ممكن است منظور از فرمايش رسول خدا ٦ تشبيه نماز بشكل ظاهرى ترازو و هماهنگى و تساوى ميان دو كفّه و اجزاء آن نباشد بلكه، همان گونه كه بوسيله ترازو اشياء را وزن ميكنند و مى‌سنجند بيارى نماز نيز ميزان بندگى و عمل و اخلاص را مى‌سنجند، در اين صورت هر كس با شاخص و ترازوى نماز آنچه خواسته و منظور خداوند متعال از نماز است مانند اخلاص و بندگى كه در ساير اعمال نيز بعهده اوست ادا نمايد خداوند متعال نيز اجر او را تمام و كمال عطا مى‌فرمايد».

٦٢٣- و امام صادق ٧ فرمود: فرمانبردارى خداوند عزّ و جلّ همانا باو خدمت كردن در روى زمين است (همچون خدمتى كه بندگان نسبت بمولاى خود كنند) و هيچ خدمتى از خدمات نسبت به خداوند نيست كه با نماز برابرى كند، و بهمين سبب است كه فرشتگان زكريّا ٧ را هنگامى كه در محراب عبادت بنماز ايستاده بود بشارت فرزند فرستادند. (يعنى: در نماز بود كه زكريّا بشنيدن صداى فرشتگان تشرّف يافت).

٦٢٤- پيغمبر اكرم ٦ فرمود: هيچ نمازى نيست كه وقت بجا