ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٩٦ - *(در بيان واجب بودن نماز) *

و نماز شب هشت ركعت و شفع دو ركعت [و وتر يك ركعت‌] است و نيز دو ركعت بهنگام صبح. پس اين نمازها مجموعا پنجاه و يك ركعت مى‌شود، و كسى كه آخر شب را دريابد و نماز وتر را با نماز شب بجاى آورد آن دو ركعتى كه نشسته پس از نماز خفتن يا عشاء خوانده است بحساب نميآيد (بلكه تطوّعى است) و نماز او در شبانه روز پنجاه ركعت خواهد بود زيرا ساعات شب دوازده ساعت و ساعات روز نيز دوازده ساعت و فاصله طلوع فجر تا طلوع خورشيد هم يك ساعت است (يعنى بر رويهم بيست و پنج ساعت است) پس خداوند عزّ و جلّ براى هر ساعتى دو ركعت نماز در تمامى ساعات شبانه روز مقرّر فرموده است.

توضيح: «اگر چه مسأله تعداد ركعات نماز كه پنجاه و يك ركعت است يا پنجاه ركعت خود موجب بحث‌هاى فراوانى در ميان علماء شيعه گرديده و مدار همه مباحث عمده اينست كه آن دو ركعتى كه يك ركعت محسوب مى‌شود آيا اصالة داخل است يا نيابة عن الوتر، و منشأ گفتگوها احاديث مختلفى است كه در اين باب وارد شده چنان كه مؤلف- رحمه اللَّه- در علل الشرائع خبرى را بسند ضعيف از ابو هاشم خادم نقل كرده كه او از موسى بن جعفر عليهما السّلام ميپرسد چرا نمازهاى شبانه روزى پنجاه ركعت است و بيش و كم نيست؟ يا كلينى عليه الرّحمة مرفوعا از امام صادق ٧ روايت كرده كه از آن حضرت ميپرسند علّت اينكه نمازهاى شبانه روزى پنجاه ركعت است چيست؟ مع ذلك كلّه ما در مقام ورود به اين مباحث نيستيم بلكه فقط اشاره بيك نكته و در اينجا بى‌مناسبت نميدانيم و آن اينكه در مورد ساعات شبانه روز (كه در متن رويهم بيست و پنج ساعت ذكر شده) بايد گفت: قبل از پيدايش ساعت بصورت معمول امروزى كه با محاسبات بسيار دقيق علمى و فنى تعيين شده كه هر