ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٩٤ - *(در بيان واجب بودن نماز) *

خشنودى تو بشتاب بنزد تو آمدم و از قوم خود پيشى جستم- طه: ٨٤)

و همانند فرمايش خداوند عزّ و جلّ است كه: فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ‌ يعنى: (بگريزيد و بدرگاه خداوند روى آوريد- الذّاريات: ٥٠). مراد اينست كه بسوى بيت اللَّه الحرام برويد و حجّ بجاى آوريد، اى فرزندم همانا كعبه خانه خداست پس هر كه حجّ خانه خدا ميكند بمنزله آن است كه بنزد خدا رفته است، و مسجدها نيز خانه‌هاى خدا است و هر كس به جانب مساجد سعى ميكند همچنانست كه به سوى خدا سعى ميكند و روى بجانب او آورده است، و نمازگزار تا زمانى كه در نماز است در برابر خداى عزّ و جلّ ايستاده است همانا خداوند تبارك و تعالى را در آسمانها نيز بقعه‌ها است (همان گونه كه در زمين بقعه‌ها براى آدميان مقرّر ساخته است كه او را در آن بقعه‌ها عبادت كنند) پس كسى را كه بيكى از آن بقعه‌ها برند گويا در آسمان نزد خداوند تبارك و تعالى برده‌اند، مگر نشنيده‌اى كه خداوند عزّ و جلّ ميفرمايد: تَعْرُجُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ إِلَيْهِ‌ يعنى: (فرشتگان و روح نزد خداوند بالا ميروند- المعارج: ٤) و باز [خداوند] عزّ و جلّ در قصّه عيسى بن مريم عليهما السّلام ميفرمايد: بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ‌ يعنى: (بلكه خداوند او را «عيسى را با جسم و جان» بسوى قرب خود بالا برد- النساء: ١٥٨) و باز خداوند عزّ و جلّ ميفرمايد: إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ‌ يعنى (كلمه نيكو و خصال پسنديده بسوى او بالا ميرود و نيز او خود كردار شايسته را بالا ميبرد- فاطر: ١٠).

مؤلّف پس از نقل خبر ميافزايد: اين حديث را با سندش در كتاب معارج ذكر كرده‌ام (توضيحا ياد آورى مى‌شود جزء آثار مؤلّف از كتابى بنام معراج نام برده‌اند، شايد منظور مؤلّف از كتابى كه خبر را مسندا در آنجا ذكر كرده همان باشد).