ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٢٣ - كفن كردن ميت و ترتيبات آن

٤٤٣- أبو مريم انصارى از امام صادق ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود: هنگامى كه به شهيد ميرسند اگر رمقى و يا اندكى از حيات در او باقى باشد غسل داده شده كفن و حنوط ميگردد و بر او نماز خوانده مى‌شود، و اگر رمقى و اثرى از حيات در او نباشد با همان لباسى كه بر تن دارد دفن مى‌شود.[١]

٤٤٤- أبان بن تغلب از آن حضرت (امام صادق ٧) سؤال كرد: در مورد شخصى كه در راه خدا كشته شده است آيا غسل داده مى‌شود و كفن و حنوط ميگردد؟

آن حضرت فرمود: بهمان صورت كه در لباس خود بخونش آغشته است دفن مى‌شود مگر آنكه رمقى در بدن او باقى مانده باشد كه اگر رمقى داشته باشد و بعد بميرد غسل داده شده و كفن و حنوط مى‌شود و بر او نماز گزارده مى‌شود، و رسول خدا ٦ بر حمزه نماز خواند و او را كفن و حنوط فرمود چون كه او را برهنه كرده بودند.

٤٤٥- حنظلة بن أبى عامر بن جنگ احد بشهادت برسد، پيامبر اكرم ٦ امر به غسل دادن او نكرد و فرمود: من فرشتگان را ميان آسمان و زمين ميبينم كه حنظله را با آبى بسيار سفيد و پاكيزه كه در لگنهاى نقره است غسل ميدهند و از آن زمان او را غسيل الملائكه ناميدند.

[١] يعنى پس از خواندن نماز.