ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٥٨ - غسل روز جمعه و داخل شدن به حمام و آداب آن و آنچه در باره نظافت كردن و زيور بكار بردن آمده است

پيامبر ٦ كرده‌اى و اگر هم نكنى باز به علىّ ٧ تأسّى كرده‌اى، سدير گويد: هنگامى كه از حمّام خارج شديم در رخت كن در باره آن شخص جستجو و پرسش كرديم، متوجّه شديم كه او علىّ بن الحسين (امام سجّاد) عليهما السّلام و همراه او فرزندش محمد (امام باقر) ٧ بوده است.

از اين خبر معلوم مى‌شود كه جايز است امام فرزندش را همراه خود بحمّام برد نه كسى كه امام نيست و اين بدان جهت است كه امام در كوچكى و بزرگيش معصوم است و نظر او به عورت هيچ كس نميافتد نه در حمّام و نه در جاى ديگر.

٢٥٣- امام صادق ٧ فرمود: ران انسان جزء عورت او محسوب نميشود.

٢٥٤- و امير المؤمنين ٧ فرمود: نوره پاك‌كننده است. (البتّه از چرك و مو و غيره نه اينكه همانند مطهّرات به حساب آيد).

٢٥٥- موسى بن جعفر عليهما السّلام فرمود: موها را از خود دفع كنيد كه موجب حسن شما است.

٢٥٦- امام صادق ٧ فرمود: كسى كه ميخواهد نوره بكشد مقدارى از آن را بردارد و بر سر بينى خود برد و بخواند: «اللّهمّ ارحم سليمان بن داود عليهما السّلام كما أمرنا بالنّورة» يعنى بار خدايا رحمت فرست بر سليمان بن داود چنان كه او ما را