ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٠١ - *(در بيان لباسهايى كه با آن ميتوان نماز خواند و لباسهائى كه) * *(با آن نميتوان نماز خواند و انواع جامهها) *

مى‌كند، نه خود مو و پشم را، منظور از روح نيز همين است، و بهمين جهت است كه پس از مردن يا كشته شدن حيوان نيز مو و پشم او دچار فساد و گنديدگى نمى‌شود و اصولا دگرگونى و تغيير حالت پيدا نمى‌كند».

٨١٥- سماعة بن مهران از امام صادق ٧ سؤال كرد: در باره آويختن شمشير بر گردن در هنگام نماز با توجّه به اينكه در بند آن سريشم (كه گويند معمولا از پوست حيوانات مرده يا ماهى تهيّه مى‌شود) و كيمخت بكار رفته (پوست كفل و ران چهار پايان كه بسيار ضخيم و ناهموار و از حيث مرغوبيّت بسيار پست است، و در فارسى بكنايه هر چيز كم ارزش و پست و عارى از لطافت را كيمخت‌گون گويند و اگر از پوست دراز گوش تهيه شود غالبا آن را ساغرى مى‌نامند) پس آن حضرت فرمود:

اشكالى ندارد مگر وقتى علم داشته باشى و يقينا بدانى كه از حيوان مرده ساخته شده است.

٨١٦- على بن ريّان بن صلت از امام هادى ٧ سؤال كرد: در مورد شخصى كه موى و ناخنهاى خود را بتراشد يا كوتاه كند، و بعد بدون اينكه آنها را از جامه خويش بتكاند و فرو ريزد بنماز برخيزد، حكم آن چيست؟ آن حضرت فرمود:

اشكالى ندارد.

٨١٧- يونس بن يعقوب از امام صادق ٧ پرسيد: آيا جايز است شخص نماز كند و كلاه برطله (يا كلاهى كه شبها در خانه بر سر نهند) بر سر داشته باشد؟

آن حضرت فرمود: ضررى به نماز او وارد نمى‌سازد.