ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٤٥ - *(باب احكام سهو در نماز) *

ركعت خوانده‌اى يا چهار ركعت و ذهنت به هيچ طرف مايل نشد پس تشهّد بگو و سلام بده و برخيز دو ركعت ديگر بجاى آر به دو ركوع و چهار سجده، و در آنها سوره مباركه حمد را تنها بخوان سپس تشهّد بجا مى‌آورى و سلام ميدهى، و چنانچه سابقا دو ركعت نماز كرده باشى با اين دو ركعت چهار ركعت مى‌شود، و اگر چهار ركعت كرده باشى اين دو نافله محسوب خواهد شد.

١٠١٦- جميل بن درّاج گويد: امام صادق ٧ فرمود: شخصى كه نمازش را پنج ركعت خوانده است اگر در ركعت چهارم پس از دو سجده به اندازه خواندن يك تشهّد نشسته باشد نمازش صحيح است.

شرح: «فقها گويند مراد از تشهّد در اين خبر سلام نماز است، و چون سلام نماز واجب ركنى نيست كه بتركش سهوا نماز باطل شود لذا نمازش صحيح است و تنها ركعتى از روى سهو زياد كرده».

١٠١٧- و محمّد بن مسلم گويد: از آن حضرت ٧ پرسيدم: شخصى نماز ظهر را پنج ركعت خوانده است. فرمود: اگر نميداند كه آيا در ركعت چهارم پس از انجام سجده نشسته است يا نه، پس چهار ركعت آن را نماز ظهر قرار دهد و بنشيند و تشهّد بخواند (و سلام دهد) بعد دو ركعت نشسته بخواند و به آن ركعت پنجم بيفزايد كه دو ركعت نافله محسوب مى‌شود.