ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٤١ - *(باب احكام سهو در نماز) *

نماز) بر او تكليفى نيست.

شرح: «چون ظاهر اين خبر با اخبار ديگر موافق نيست و اكثر علماء برآنند كه به ترك ركوع چه عمدا و چه از روى سهو و فراموشى نماز باطل است لذا گفته‌اند شاذّ است و عمل به آن را ناصواب و طرح آن را واجب شمرده‌اند».

١٠٠٧- عبد اللَّه بن سنان گويد: امام صادق ٧ فرمود: اگر از نمازت چيزى را فراموش كردى، ركوع يا سجود، يا تكبير را بعد متذكّر شدى آنچه را كه فراموش كردى يا سهوا ترك كردى قضا كن.

شرح: «از اين حديث فهميده مى‌شود كه اگر ركوع يا سجود يا تكبير كه از اركان نمازند سهوا فوت شد بايد تدارك شود اگر داخل ركن بعد نشده باشد و لو پس از تجاوز از محلّ باشد و مراد از قضا كه در لفظ حديث است بجا آوردن و تدارك آنست، زيرا در نسخه تهذيب (حديث ١٤٥٠) «فاصنع الّذي فاتك سواء» است بجاى «فاقض الّذي فاتك سهوا» پس در اين صورت مخالفتى با قول مشهور ندارد».

١٠٠٨- و ابو بصير (ليث مرادى) گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم شخصى يكى از دو سجده نماز را فراموش كرد و در حال قيام متذكّر شد؟ فرمود: اگر هنوز به ركوع نرفته آن را تدارك كند و اگر بركوع ركعت بعد رفته و بخاطرش رسيد نماز را بپايان رساند و بعد از فراغ آن (سجده فراموش شده) را بجاى آورد و سهو سبب‌