ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٧٩ - حد اعضاى وضو و ترتيب بجا آوردن و پاداش آن

و اشكالى ندارد كه شخص با يك وضو نمازهاى شب و روز جملگى را بجا آورد تا زمانى كه حدثى از او سر نزده باشد، و همچنين است حكم يك تيمم كه با آن نمازهاى متعدّد بجا آورند تا زمانى كه حدثى واقع نشده و يا بآب نرسيده باشند.

١٠٦- و امام صادق ٧ فرمود: وقتى شخص وضو ميگيرد بايد با آب بصورت خود بزند كه اگر خواب آلوده بود يكّه خورده خواب از سرش بپرد و اگر آب سرد بود يكّه بخورد و سرما را حسّ نكند.

و اگر بدست شخص انگشترى بود هنگام وضو بايد آن را بگرداند و در وقت غسل از دست خارج سازد تا آب به آن محلّ برسد.

١٠٧- و امام صادق ٧ فرمود: و اگر فراموش كردى (گرداندن يا بيرون آوردن انگشترى را هنگام وضو يا غسل) و يا در نياوردى تا وقتى كه به نماز وارد شدى، ترا به اعاده آن امر نميكنم.

و هر گاه شخص از خواب برخاست و بول نكرد، پس دست خود را داخل ظرف آب نكند تا دستش را بشويد، چون كه نميداند دستش شب را چگونه بروز آورده است.

(يعنى دستش در خواب با كجا تماس گرفته).

و زكاة وضو آنست كه وضوگيرنده بگويد: «اللّهمّ إنّي أسألك تمام الوضوء و تمام الصّلاة و تمام رضوانك و الجنّة» بار خدايا من تمام و بدون نقص بودن وضو و همچنين‌