ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٩٢ - آنچه وضو را شكسته و باطل ميكند

بمنزله شپش هستند كه از چرك و عفونت در بدن توليد ميشوند.

لازم نبودن وضو هنگامى است كه كرم آلوده به نجاست نباشد و اگر آلوده به نجاست بود استنجا و تجديد وضو لازم است.

و هر آنچه كه از طرفين جلو و عقب بيرون آيد از قبيل خون و چرك و مذى (آبى كه پس از نعوظ خارج مى‌شود و بيرنگ است) و وذى (آبى لزج كه پس از بيرون ريختن منى بيرون مى‌آيد و سفيد رنگ است) و امثال آنها نياز به وضوى مجدد و استنجا ندارد، البتّه مادام كه بول يا غائط يا باد يا منى خارج نشود كه اينها خود موجب وضو هستند.

١٣٩- عبد الرّحمن بن أبي عبد اللَّه به امام صادق ٧ عرض كرد: من در شكم خود بادى را احساس ميكنم تا جايى كه بنظرم مى‌آيد آن باد خارج شده است. آن حضرت فرمود: وضو بر تو واجب نيست تا زمانى كه صداى آن را بشنوى، يا بوى آن را حسّ كنى سپس اضافه فرمود: همانا شيطان در ميان نشيمنگاه شخص مينشيند و بادى رها ميكند تا او را بشكّ اندازد.

١٤٠- و زراره از امام باقر ٧ پرسيد: در مورد كسى كه ناخنهاى خود را بگيرد و موى پشت لبش را كوتاه كند و موى صورت و سرش را بگيرد و كوتاه كند آيا اينها وضو را باطل ميكند؟ آن حضرت فرمود: اى زراره همه اينها سنّت است و وضو