ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٦٦ - باب در بيان چگونگى خواندن نماز از آغاز آن تا پايان آن

ساز، و نمازم را به خاطر آن حضرت و به بركت او و بحقّ او مورد قبول خويش قرار ده، و گناهانم را بشفاعت او بيامرز، و دعايم را به يمن او مستجاب گردان، كه البتّه تو خود آمرزنده و مهربان هستى).

و چون خواهى نماز كنى با حال سيرى شكم (و بخصوص پس از پر خورى) به نماز نپرداز، و همچنين از روى كسالت و تنبلى و خواب آلوده يا به حالت چرت زدن نماز مكن، و نيز با شتاب نماز مگذار، بلكه با آرامش و سنگينى و وقار نماز بخوان، و چون داخل در نماز شدى بر تو باد كه با خشوع باشى، و با حضور قلب بنماز متوجّه باشى كه خداوند عزّ و جلّ ميفرمايد: الَّذِينَ هُمْ فِي صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ‌ (يعنى: به تحقيق آن مؤمنانى رستگارند كه در نماز خويش خاشع و فروتن‌اند) و باز ميفرمايد:

وَ إِنَّها لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخاشِعِينَ‌ (خداوند متعال ميفرمايد: همواره با روزه و نماز از خدا يارى طلبيد. آنگاه بدنبال آن، آيه‌اى را كه گذشت ميفرمايد: كه معنى آن چنين است: و اين كار بسيار گران و دشوار است مگر بر خداپرستانى كه فروتن و خاشع هستند) و روى خود را بسوى قبله كن، و صورتت را از قبله به جانب ديگر مگردان كه با اين كار نمازت را باطل سازى،

و راست بايست كه رسول خدا ٦ فرمود: «كسى كه پشت خود را صاف و راست نميگيرد نمازش صحيح نيست» و چشم خود را به زير انداز (يا خشوع را با ديدگانت نيز اجرا كن، زيرا كسى كه حال خشوع دارد، خشوع و خاكسارى در اعضاى او نيز مشهود است) و چشم را به جانب آسمان مكن و بطور كلّى نگاهت را بالا نگير، بلكه بايد نگاهت به محلّ سجده‌ات‌