ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٣١ - *(باب احكام سهو در نماز) *

نگهدارى خود را نميتوانيم كرد، پروردگارا ما را نگهدار از آنچه مى‌توانيم خود را حفظ كنيم و از آنچه نميتوانيم، پروردگارا (كارهاى زشت) ما را بپوشان از آنجا كه خود توانيم پوشيد و از آنجا كه نتوانيم، خداوندا جامه بى‌نيازى از غير تو و عافيت را بر قامت ما بپوشان و دوام سلامتى را بر ما ارزانى دار و شكرگزارى آن سلامت را بر ما روزى گردان».

* (باب احكام سهو در نماز)*

* (ظاهرا مراد از سهو در اينجا شك باشد يا معنى اعمّ از سهو)** (چنان كه از اخبار باب پيداست)*

٩٨٥- اسماعيل بن مسلم از امام صادق از پدرانش عليهم السّلام روايت كرده كه مردى خدمت رسول خدا ٦ رسيد و عرض كرد يا رسول اللَّه به شما از بلاى وسوسه كه در نماز بدان گرفتار گشته‌ام شكايت مى‌كنم تا آنجاست كه بيشتر اوقات نمى‌فهمم چند ركعت خوانده‌ام، زياد خوانده‌ام يا كم. حضرت فرمود: هر گاه خواستى وارد نماز شوى انگشت سبّابه دست راست خود را بر ران چپ خود بگذار و فشار ده و بگو: «بسم اللَّه و باللَّه، توكّلت على اللَّه، أعوذ باللَّه السّميع العليم من الشّيطان الرّجيم» (از خداوند و از نام او يارى ميجويم، و بخداوند توكّل ميكنم و پناه ميبرم به خدائى كه شنوا و دانا است از شرّ شيطان رانده‌شده درگاه الهى) پس (چون‌