ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٣٣ - *(باب احكام سهو در نماز) *

به بزرگى ياد كن» حضرت فرمود: مدّتى نگذشت كه مرد نزد رسول خدا ٦ بازگشت و گفت: يا رسول اللَّه خداوند دل نگرانى مرا زايل ساخت و بدهى و قرضم را ادا فرمود و روزيم را فراخ گردانيد.

٩٨٨- و در روايت عبد اللَّه بن مغيره چنين آمده كه فرمود: اشكالى ندارد كه شخص در نماز حساب ركعات خود را با انگشترى يا ريگ كه در دست گيرد بياد دارد. (به آنكه انگشترى را در هر ركعت به انگشت ديگر كند).

٩٨٩- و حضرت رضا ٧ فرمود: هر گاه در نماز زياد شك كردى همان نماز را تمام كن و آن را اعاده مكن. (يعنى به شكّ اعتنا نكن و بنا را به يكى از دو طرف شكّ كه نماز را باطل نمى‌كند گذار و آن را تمام كن).

٩٩٠- و محمّد بن مسلم گويد: امام باقر ٧ فرمود: هر گاه در نماز بسيار شك كنى، به شك اعتنا مكن زيرا به زودى آن نيز دست از تو بردارد، بدرستى كه آن از شيطان است.

٩٩١- و در روايت محمّد بن أبى عمير از محمّد بن أبى حمزه آمده است كه امام صادق ٧ فرمود: هر گاه شخص در سه نماز شك در ركعات كند كثير الشّك محسوب مى‌شود.

شرح: «ظاهر كلام آنست كه سه نمازش بى‌شك نباشد ولى آن را مقيّد كرده‌اند كه‌