ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٩٩ - *(چيزهايى كه جامه و بدن را نجس ميكند) *

شسته مى‌شود، زيرا شيرى كه دختر ميخورد از مثانه مادر سرچشمه ميگيرد ولى شير پسر را قبل از اينكه غذا خوار شود از لباس نميشويند همچنين بول او نيز شستن نميخواهد زيرا شيرى را كه پسر ميخورد از دوشها و بازوان مادر بيرون مى‌آيد.

مترجم گويد: «اين خبر راويش سكونى است و راوى سكونى نوفلى، و نوفلى ضعيف است، و معلوم نيست فرقى ميان دستگاه شير سازى مادر براى دختر يا پسر باشد، و شايد امام مطلبى علمى و دقيق فرموده و راوى اين طور فهميده است».

١٥٨- حكم بن حكيم برادرزاده خلّاد به امام صادق ٧ عرض كرد:

گاهى من بول ميكنم و به آب دسترسى ندارم، دستم به بول آلوده ميگردد و دست خود را به ديوار و خاك ميمالم. بعد دستم عرق ميكند و آن را به صورت يا جايى از بدنم ميمالم يا به لباسم ميخورد، آن حضرت فرمود: باكى بر آن نيست.

شارح گويد: «اين خبر دليل بر اينست كه اگر عين نجاست انتقال نيافت موجب نجاست نميشود، و در صورتى كه نجاست تعدّى و سرايت كرد موجب نجاست مى‌شود، نه صرف ملاقات متنجّس با چيز ديگر و لو با رطوبت».

١٥٩- و ابراهيم بن أبى محمود از امام رضا ٧ سؤال كرد: در مورد تشكچه و رختخواب كه بول به آنها رسيده باشد چه بايد كرد؟ در حالى كه ضخيم است و درونش پنبه ولائى بسيار دارد؟ آن حضرت فرمود: آن مقدار ادرار كه در روى آن است و ظاهر ميباشد، بشويند. (يعنى لازم نيست تمام تشك پاك شود بلكه همين مقدار كه بسبب عرق كردن بدن بول سرايت نكند كافيست. و منظور اين نبوده‌