ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٦ - (در بيان آبها و پاكى و پاك آفرينى، و پليد شدن آنها)

درمانده شوند، چون يهود چنين كارى را نمى‌كنند و نمى‌توانند هم كه بكنند و بخوبى از لفظ واضح است كه تصرّف شده، و نيز معنى ندارد كه يكى از آنها ببول آلوده شود و ديگران گوشتهاى خود را بچينند».

و اگر مارى در خمره آبى داخل شده و سپس بيرون آيد، بايد به اندازه سه كف (مشت) پر از آن بيرون ريخته شود و باقى آب مورد استفاده قرار گيرد، چه مقدار آب كم باشد يا زياد، هر دو يك حكم دارد.

و استفاده از طنابى كه از موى خوك تهيّه شده در آب كشى از چاه مانعى ندارد.

مترجم گويد: «ناپاك شدن آب به آنست كه نجاستى (و لو هر قدر كم) به آن سرايت كند و تا زمانى كه عين نجاست انتقال پيدا نكرده باشد، دليل بر نجس شدن شى‌ء پاك نداريم. و صرف ملاقات نجس با چيزى، نجس‌كننده آن چيز نيست. و اگر ملاقات را منجّس بدانيم بايد نتوانيم با آب قليل تطهير كنيم، زيرا اوّل آب با شى‌ء نجس ملاقات كرده، بعد آن را زائل و تطهير مى‌كند، پس معلومست كه سرايت و تعدّى شرط است، و موى خوك با اينكه باتّفاق فقهاء نجس است، بدليل اينكه سرايت نميكند، آب را نجس نميسازد و اگر سرايتى تصوّر شود آب يا هر چيز مرطوب ديگرى متنجّس خواهد شد و خبر بعد خود دليل ما است.»

١٤- از امام صادق ٧ پرسيدند: اگر از پوست خوك دلوى ساخته شود و با آن از چاه آب كشند از آن آب مى‌توان استفاده كرد؟ فرمود: اشكالى ندارد.

مترجم گويد: «پوست هر حيوانى را تا دبّاغى نكنند دلو يا چيز ديگرى از آن نمى‌سازند و دبّاغى خود موجب است كه چرم ساخته شده چيزى از خود پس ندهد.

بنا بر اين با اينكه دلو نجس است امّا بر تقريرى كه گذشت نجس‌كننده نيست و نيز خبر بعد دليل ما است».