ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣١ - (در بيان آبها و پاكى و پاك آفرينى، و پليد شدن آنها)

مترجم گويد: «تا زمانى كه حيوان مرده متلاشى نشده باشد معلوم نيست كه سرايتى در آب كرده باشد. بنا بر اين اجازه براى مصرف آن آب جهت وضو و آشاميدن داده شده است».

و همين طور اگر موش يا هر حيوان ديگرى در چاه آبى كه از آن استفاده مى‌شود افتاد و با آب آن چاه خمير درست كرده و نان پختند يعنى با آتش پخته شده و در معرض آتش قرار گرفته باشد، استفاده از آن نان اشكالى ندارد.

١٩- و امام صادق ٧ فرموده: آنچه در آن بوده آتش نابود كرده است.

و اگر موش (مرده) در كوزه روغن يا زيتون و يا كوزه عسل افتاد، در صورتى كه آن روغن (يا عسل و زيتون) جامد بود نه بصورت مايع، ميتوان موشى مرده را با آنچه در اطرافش هست بيرون ريخته و از بقيّه‌اش استفاده كرده و بخورند و همچنان اگر در آرد و مانند آن بيفتد. اگر در روغنى كه مايع و روان است موش مرده بود اشكالى ندارد كه فقطّ در مصرف سوخت و روشنائى بكار برده شود. و هر گاه موش در سبوى روغن افتاده و زنده بيرونش آوردند اشكالى ندارد كه از آن براى روغن مالى استفاده كرد و يا بمسلمانى فروخت.

٢٠- و از امام صادق ٧ سؤال شد: اگر از چاهى آب كشيده و با آن وضو ساختند و يا جامه شستند و يا خمير درست كردند، بعد معلوم شد در آن چاه حيوان مرده‌اى بوده حكم آن چيست؟ حضرت فرمود: اشكالى ندارد، نه لازمست لباس دوباره شسته شود و نه نمازى كه با آن لباس خوانده شده اعاده گردد.