ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٦٦ - در بيان دلدارى دادن و دعوت بصبر و آرامش و بيتابى و زارى بهنگام مصيبت، و زيارت و ديدار از قبر مردگان، و نوحه كردن و به ماتم نشستن زنان

فرمود: اشكالى ندارد [و] بر رسول خدا ٦ نيز گروهى نوحه‌گرى كردند.

٥٥٢- و روايت شده است كه آن حضرت فرمود: اشكالى نيست بر كسب زن نوحه‌گر يا نوحه‌گرى را كسب قرار دادن بشرط آنكه راست بگويد. و در خبر ديگرى آمده است كه آن حضرت فرمود: زن نوحه گر با زدن دست خود بر دست ديگرش چون كارى انجام ميدهد مزدش را حلال ميسازد.

٥٥٣- هنگامى كه رسول خدا ٦ از جنگ احد بمدينه بازگشت از هر خانه‌اى كه از اهل آن كسى كشته شده بود صداى نوحه و گريه شنيد، و از خانه عموى خود حمزه هيچ صدائى نشنيد آن حضرت فرمود: از همه خانه‌هايى كه كسى كشته شده صداى گريه مى‌آيد لكن حمزه چون كسى را ندارد براى او گريه و زارى نميشود، مردم مدينه با شنيدن اين سخن همگى قسم خوردند كه بر مردگان خويش نوحه و گريه نكنند تا اول بر حمزه نوحه و زارى نمايند و پس از آن بر مردگان خويش، و ايشان تا امروز همچنان بر آن قسم عمل ميكنند.

٥٥٤- عمر بن يزيد گويد: بامام صادق ٧ عرض كردم: آيا بجاى ميّت يا براى ميّت ميتوان نماز خواند؟ آن حضرت فرمود: آرى، تا جايى كه بسا آن مرده در تنگى و سختى باشد و خداوند آن فشار و تنگى را بر او گشاده سازد، سپس فرشتگان بنزد او روند يا آن نماز را برايش برند و به او گويند: اين تنگى و فشار از تو تخفيف داده شد بسبب نمازى كه فلان برادر مؤمنت بجاى تو يا به نيابت از جانب تو بجا