ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٣١ - *(نماز خواندن بر ميت) *

باز تكبير ميگفت و براى مؤمنين و مؤمنات دعا ميكرد، و بعد تكبير چهارم را ميگفت و فارغ ميشد و براى ميّت دعا نميكرد.

و كسى كه بر مرده‌اى نماز ميخواند بايد كنار سر او بايستد بصورتى كه اگر بادى وزيد و جامه‌اش برداشته شد به جنازه‌اى بخورد (يعنى نه چندان دور و نه چندان نزديك) آنگاه تكبير گويد و بخواند: «اشهد ان لا إله إلّا اللَّه وحده لا شريك له، و اشهد انّ محمّدا عبده و رسوله، أرسله بالحقّ بشيرا و نذيرا بين يدي السّاعة». (يعنى:

گواهى ميدهم و علم و يقين دارم كه هيچ معبود و آفريدگارى نيست كه عبادت او جايز باشد جز «اللَّه» كه واجب الوجود بالذّات است و مستجمع جميع صفات كماليّه و يگانه است و شريك ندارد، و گواهى ميدهم كه محمّد بنده و فرستاده اوست و به حقيقت و راستى او را فرستاده است كه بشارت دهنده مؤمنين است به ثواب، و ترساننده و بيم دهنده كافران است به عذاب و قهر الهى پيشاپيش فرا رسيدن روز قيامت). بعد تكبير دوّم را گفته و بگويد: «اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد، و ارحم محمّدا و آل محمّد، و بارك على محمّد و آل محمّد كأفضل ما صلّيت و باركت و ترحمت على إبراهيم و آل إبراهيم إنّك حميد مجيد» (يعنى: خداوندا درود فرست بر محمّد و آل او، و رحمت فرست بر محمّد و آل او، و بركت بر محمد و آل محمد كرامت فرما همچون بهترين و برترين صلوات و بركت و رحمت كه بر ابراهيم و آل ابراهيم فرستاده‌اى كه براستى تو شايسته و سزاوار جميع ثناهايى و بزرگوارى و عظمت مخصوص تو است). آنگاه تكبير سوّم را ميگويد و اين دعا را ميخواند «اللّهمّ‌