ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥١٤ - *(باب تعقيبات نماز) *

آنچه را مخفى داشته‌ام و آنچه را آشكار ساخته‌ام و نيز اسراف و ستمى را كه بر خود كرده‌ام، و ببخشا هر چه را كه تو به آن از من داناترى. پروردگارا تو مقدّم ميدارى هر كه را قابليّت تقديم دارد، و تو مؤخّر ميدارى هر كه را كه قابليّت رهبرى ندارد، معبودى جز تو نيست، بحقّ علمى كه تو راست و به حقّ قدرتى كه در دست تو است تا خير مرا در زندگى ميدانى مرا عمر كرامت فرما و هر گاه كه دانى خير من در مرگ من است مرا بميران. خداوندا من ترس از تو را در نهان و آشكارا از تو مسألت مينمايم، و از تو توفيق گفتن حقّ را در حال غضب و خشنودى درخواست دارم، و ميانه روى در حال فقر و توانگرى از تو ميخواهم و از تو طلب مى‌كنم آن نعمتهايى را كه تمام‌شدنى نيست و سبب روشنى چشم دل است و پايان نپذيرد (كه همان بهشت تو است) و از تو مسألت ميكنم كه بر آنچه تو در باره من مصلحت دانسته‌اى خشنود باشم. و از تو مى‌خواهم نيكوئى زندگى را پس از مرگ و لذت نظر بر روى تو را (يعنى چنان باشم كه دلم از تو غافل نگردد) و هميشه مشتاق ديدار تو باشم نه از آن جهت كه آزارى ديده باشم، و يا روزگارم سياه شده باشد و تمنّاى مرگ كنم نه، بلكه از شدّت اشتياق بلقاء تو، پروردگارا ما را به زينت ايمان مزيّن ساز، و ما را هاديان مردم قرار ده، كه خود نيز راه يافته باشيم. خداوندا بما راه بنما چونان دسته‌اى كه به آنها راه نمودى، خداوندا؟؟؟ خواهم كه هميشه نيّتم در راه راست باشد و در راه حقّ‌