ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥١٦ - *(باب تعقيبات نماز) *

صبح است و شب را به نور روز مى‌شكافد- تا آخر سوره- و به پروردگار مردمان (ربّ النّاس) تا آخر سوره و بحق آية الكرسى (اللَّه لا إله إلا هو الحيّ) تا آخر آن.

٩٦٢- و روايت كرده‌اند از هلقام بن هلقام كه گفت: «نزد امام موسى كاظم ٧ رفتم و به آن حضرت گفتم: فدايت گردم دعاى جامعى كه مشتمل بر خير دنيا و آخرت بوده و در عين حال مختصر باشد به من بياموز، پس آن حضرت فرمود: پس از هر نماز صبح تا زمانى كه خورشيد طلوع كند اين دعا را بخوان: «سبحان اللَّه العظيم و بحمده، استغفر اللَّه و اسأله من فضله» (يعنى بپاكى ياد ميكنم و منزّه ميدانم خداوند بزرگوار خود را و حمد او ميكنم، و از خداوند طلب ميكنم كه مرا ببخشايد و از گناهانم درگذرد و از فضل خداوند مى‌خواهم كه در دنيا و عقبى با من به تفضّل عمل نمايد).

هلقام گويد: من از همه خويشان خود بدحال‌تر و سخت‌روزگارتر بودم پس از مداومت بر اين دعا ناگهان شخصى كه چنين گمانى نمى‌بردم، از خويشانم فوت شد و ميراثى از او بمن رسيد در حالى كه نميدانستم با او خويشى دارم، و امروز من از نظر مال و توانگرى بهترين وضع را در ميان خويشان خود دارم و اين پيش آمد نبود مگر از اثر آن دعائى كه مولايم موسى بن جعفر عليهما السّلام بمن آموخته بود.

٩٦٣- از زراره مرويست كه گفت: از امام باقر شنيدم كه ميفرمود: دعا خواندن در تعقيب نماز واجب بهتر و با فضيلت‌تر از نماز نافله است، و سنّت نيز چنين است.