ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٢٩ - *(باب) * *(چگونگى اذان و اقامه و ثواب كسى كه اذان بگويد) *

شهادت ميدهم كه محمّد فرستاده و پيام آور خداوند متعال است) فرشتگان گفتند: او پيامبرى است كه برانگيخته و مبعوث شد، و وقتى جبرئيل گفت: حيّ على الصّلوة (يعنى بشتابيد و سعى در نماز كنيد) باز فرشتگان گفتند: او مردمان را بر پرستش و عبادت پروردگارش ترغيب و تشويق نمود، و چون جبرئيل آواز داد: حىّ على الفلاح (يعنى: بشتابيد بر چيزى كه سبب رستگارى شماست) فرشتگان گفتند: هر كس اين سخن را متابعت كرد رستگار شد.

٨٦٥- و منصور بن حازم از امام صادق ٧ روايت كرده [كه آن حضرت‌] فرمود: جبرئيل ٧ از آسمان با اذان بر رسول خدا ٦ فرود آمد، و در حالى كه سر آن حضرت بر دامان يا بر كنار امير المؤمنين علي ٧ بود، جبرئيل أذان و اقامه گفت، هنگامى كه رسول خدا ٦ از خواب بيدار شد، فرمود: اى على آنچه جبرئيل گفت شنيدى؟ جواب داد: بلى يا رسول اللَّه، فرمود: آيا از بر شدى؟ جواب داد: بلى، فرمود: بلال را فرا خوان و اين سخنان را به او نيز بياموز، امير المؤمنين ٧ بلال را خواند و أذان و إقامه را چنان كه جبرئيل آورده بود به او آموخت.

٨٦٦- زراره از امام باقر ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود: تو ميتوانى أذان بگوئى در حالى كه بدون وضو و در يك جامه باشى، ايستاده أذان بگوئى يا نشسته، و بهر سوى ميتوانى رو كنى، روى بقبله يا پشت به قبله و لكن هر گاه بخواهى‌