ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٤٠ - *(نماز خواندن بر ميت) *

٤٨٧- امام باقر ٧ بر فرزند خود كه پسر بچه‌اى سه ساله بود نماز كرد و فرمود: اگر بيم آن نبود كه مردم ميگفتند: بنى هاشم بر كودكان خردسال خود نماز نميگزارند، من بر او نماز نميخواندم (يعنى نماز بر كسى كه در اين سن باشد لازم نبود).

٤٨٨- و از آن حضرت (ظاهرا از امام باقر ٧ است ولى در كافى از امام صادق ٧ پرسيده شده است) سؤال شد: كى و تا چه سنّى نماز ميّت بر جنازه طفل واجب مى‌شود؟ آن حضرت فرمود: هنگامى كه بفهمد نماز يعنى چه و تميز داشته باشد و شش سالش تمام باشد.

٤٨٩- زراره و محمد بن مسلم از امام باقر ٧ روايت كرده‌اند كه آن حضرت فرمود: نماز بر مستضعف (از نظر اعتقادى) و كسى كه مذهبش معلوم نيست پس از شهادتين و تكبير دوّم ابتدا بر پيامبر ٦ صلوات فرستاده مى‌شود و براى مؤمنين و مؤمنات دعا مى‌شود و اين آيه را ميخوانند: «اللّهمّ اغفر للّذين تابوا و اتّبعوا سبيلك و قهم عذاب الجحيم». يعنى: بار خدايا بيامرز كسانى را كه از بديها و مذهب باطل، توبه كرده باشند و راه تو را كه مذهب حقّ است پيروى كرده باشند و ايشان را از عذاب جهنّم نگاه دار.

در نماز بر كسى كه مذهبش شناخته نيست ميگويند: «اللّهمّ إنّ هذه النّفس انت احييتها و انت امتها، اللّهمّ ولّها ما تولّت، و احشرها مع من احبّت» يعنى: