ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٣٩ - *(نماز خواندن بر ميت) *

٤٨٥- امام صادق ٧ فرمود: هر گاه جنازه مرد كشته‌شده‌اى يافت شود اگر عضوى از اعضاى او پيدا شود كه تمام باشد بر آن عضو نماز خوانده شده و دفن ميگردد و اگر عضوى تمام از او پيدا نشود نماز نميخواهد و همان طور دفن ميگردد. و اگر شخص بدو نيم شده باشد بر آن نيمه كه قلب در آن قرار دارد نماز ميگزارند و هر گاه جز سر ميّت عضو ديگرى يافت نشود بر آن نماز نميگزارند.

٤٨٦- زراره و عبيد اللَّه بن عليّ حلبى از امام صادق ٧ روايت كرده‌اند كه از آن حضرت سؤال شد كه چه وقت و تا چه سنى بر طفل نماز ميّت خوانده مى‌شود؟

آن حضرت فرمود: هر گاه در سنّى باشد كه درك كند نماز يعنى چه و تميز داشته باشد، حلبى گويد: پرسيدم چه زمانى نماز بر او واجب مى‌شود و لازم است كه او را به نماز خواندن بدارند؟ فرمود: هنگامى كه شش ساله شود، و در مورد روزه هر گاه تاب انجام آن را داشته باشد.

و هر كس حاضر شود با گروهى كه بر طفلى نماز گزارند بايد بگويد: «اللّهمّ اجعله لأبويه و لنا فرطا» يعنى: بار خدايا اين طفل را پيشرو و طلايه دار پدر و مادرش و ما قرار ده (كه از جهت ما پيشاپيش ثوابى فراهم كند چون درگذشت طفل پيش از والدينش و صبر ايشان بر مرگ او موجب پاداشى عظيم است).