درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٧٠ - قوله(ع) (لا يعلمها الا العالم او من علمها اياه العالم)
پذير نيز نخواهد بود همچنان كه اراده فاعل مختار با اراده فرد ديگر از نظر اينكه در عرض يك ديگرند و ارتباط با يك ديگر ندارند معارضه صورت ميگيرد باينكه شخصى از ديگرى عملى را بخواهد و آن ديگرى امتناع نمايد.
اين بيان و شرح در باره افعال اختيارى و اعمال صالحه بشر است كه در طول اراده قاهره كبريائى مىباشد و استناد آنها بساحت قدس بطور حقيقى است.
و اما در مورد افعال قبيح و معاصى و گناهان كه از نظر ارتباط با ساحت كبريائى و اينكه قوام افعال قبيح و معاصى نيز از نظر اينكه موجود و حركات خارجى است استناد بساحت كبريائى دارد و هيچ گونه تفاوت در استناد افعال خير و صالح و معاصى و گناهان بساحت آفريدگار نخواهد بود بالاخره در همه موارد اعمال صالحه و يا معاصى و گناهان از نظر اينكه شئون وجودى بشر است كمال ارتباط با ساحت كبريائى خواهند داشت.
فرق در اين است كه آفريدگار به بشر نعمت قدرت و اختيار و تصور و تصديق و اراده و تصميم و قدرت و حركت اعضاء و جوارح موهبت فرموده بمنظور سوق بشر بسوى كمال حقيقى و اينكه مسطورهاى از صفات و كمال ساحت ربوبى باشد از اين نظر بالذات اعمال صالحه اهل ايمان را خواهان و مورد اراده قاهره خواهد بود به شرحى كه اشاره شد كه وجود بشر و همه شئون وجودى او از حيات و قدرت و اراده و قيام باعمال صالحه مورد اراده كبريائى و نيز مورد قضاء و تقدير كبريائى قرار گرفته است ولى در مورد معاصى و گناهان از نظر اينكه هر يك از افعال خارجى بشر صالح و يا طالح از نظر تعلق آنها بساحت كبريائى وابسته باراده قاهره او است بطور طولى و ظهورى از اراده قاهره كبريائى خواهد بود بدون تفاوت اعمال صالحه و افعال قبيح و ناسزا و فرق در آنست كه اعمال صالحه و ايمان و تقوى را بالذات و بطور صراحت از بشر خواسته و كمال حقيقى او است و نسبت به اعمال قبيح و معاصى بطور صراحت منع فرموده و از آنها تهديد نموده است ولى از نظر عنوان ثانوى كه بشر نسبت بافعال