درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٧٢ - قوله(ع) (لا يعلمها الا العالم او من علمها اياه العالم)

مورد رضايت كبريائى است ولى كفر و شرك و معاصى از بشر نيز هم‌چنين مورد قضاء و تقدير قرار گرفته است ولى با اظهار غضب و تأكيد در نهى از آنها.

و گفته شده مانند قطع عضو فاسد بمنظور جلوگيرى از سرايت بيمارى بساير اعضاء كه بتبع حفظ سلامت انسان اقدام بقطع عضو فاسد نموده است و گر نه قطع عضو فاسد مبغوض است بلكه از نظر اينكه سبب سلامت ساير اعضاء از خطر فساد مى‌باشد اقدام بقطع عضو فاسد مى‌نمايد.

هم‌چنانكه از رسول صادع صلّى اللَّه عليه و آله سلم رسيده است كه ميفرمود (من زعم ان المعاصى بغير قوة اللَّه فقد كذب على اللَّه و من كذب على اللَّه ادخله اللَّه النار) هر كه گمان برد كه معاصى بدون قدرت و خارج از قدرت كبريائى است بساحت كبريائى نسبت دروغ گفته است و هر كه نسبت دروغ بمقام كبريائى دهد ساحت كبريائى او را بآتش خواهد افكند.

و آيه مباركه‌ وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ‌ نيز ناظر باين حقيقت است با اينكه بطور بداهت رمى و افشاندن مقدارى از خاك بسوى كفار بمباشرت مقام رسالت بوده و آن را آيه كريمه تثبيت فرموده است ولى بمنظور جلب توجه بحقيقت امر كه در عين حال فعل خير صادر از مقام رسالت استناد بيشترى بساحت كبريائى دارد بطور طولى يعنى قوام وجود و اراده و رمى و فعل خير رسول صلّى اللَّه عليه و آله سلم وابسته بموهبت كبريائى و اراده قاهره او است بالاخره فعل صادر از رسول بطور طولى استناد بساحت كبريائى دارد و متقوم باراده قاهره است.

و نيز آيه‌ قاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ‌ ناظر باين حقيقت است كه در اثر قتال و رزم مسلمانان با مشركان ساحت كبريائى آنان را بخاك و خون كشيده بعقوبت خواهند افكند فعل صادر از مسلمانان سبب اجراء عذاب بر مشركان خواهد بود رزم و زد و خورد را نسبت بمسلمانان داده و بخاك و خون كشيدن مشركان را بساحت كبريائى نسبت داده است.

خلاصه مفاد آنست كه مسلمانان رزمجو و رزمنده‌اند بخواست كبريائى كه‌