درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٦٩ - قوله(ع) (لا يعلمها الا العالم او من علمها اياه العالم)
زيرا وجود فاعل مختار و حيات او و تصور و تصديق و تصميم و اراده فاعل مختار همه وابسته و ربط محض بساحت كبريائى است و اساس همه فعل اختيارى بشر ظهورى از اراده كبريائى خواهد بود كه در همه شئون وجودى و اختيارى و اراده بشرى از پرتو اراده قاهره خواهد بود در نتيجه يك فعل مباشرى كه از بشر مختار صادر مىشود قائم باراده قاهره خواهد بود و گفته شد منافات ندارد كه بشر با قيد اختيار و حيات و قدرت و تصميم و اراده افعال اختيارى خود را بجا مياورد و ساحت كبريائى نيز با همه اين قيدها افعال اختيارى بشر را خواسته و اراده فرموده است كه در حال حيات و سلامت و بكار بردن نيروى اختيار و تحريك اعضاء و جوارح و صدور فعل اختيارى را از بشر خواسته و اراده فرموده است و محال است در مورد اراده كبريائى ابهامى باشد مثلا اراده و يا قدرت و يا اختيار در فعل بشر قيد نشده و بطور ابهام باشد.
و بالاخره هر يك از افعال بشر با تمام تشخصات وجودى آن مورد قضاء و تقدير ساحت كبريائى مىباشد و فعل صادر از بشر ظهورى از قضاء و حكم و تقدير و خواسته و اراده قاهره كبريائى خواهد بود و در عين حال بشر با نيروى اختيار و قدرت و اراده كامل و تصميم و نيروى اعضاء و جوارح فعل اختيارى خود را بجا آورده است.
زيرا در همه شئون وجودى بشر ربط محض بساحت كبريائى است و لازم آن آنست كه اراده و اختيار و ساير شئون وجودى خود در طول اراده قاهره خواهد بود و با فرض طولى بودن و ربط محض بودن باراده قاهره كبريائى تعارض مفهوم ندارد زيرا ساحت كبريائى فعل و نيروى اختيار و تصميم و صدور فعل را از فاعل مختار با همه مشخصات بىشمار زمانى و مكانى و عوارض آن اراده فرموده است.
بر اين تقدير اراده و اختيار و تصميم و فعل اختيارى بشر ظهورى از خواسته و اراده قاهره كبريائى خواهد بود و هرگز تخلف پذير نبوده همچنان كه تعارض