درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٣٣١ - قوله(ع) قال ابو قرة قال و يحمل عرش ربك فوقهم يومئذ ثمانية و قال الذين يحملون العرش

كبريائى حامل و قيوم همه اشياء و موجودات علوى و سفلى است و آيه كريمه‌ إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ تَزُولا تصريح نموده باينكه ساحت كبريائى حامل كرات بيكران بالا و زمين است و هم‌چنين عوالم قدسى و علوى همه موجودات عوالم امكانى را ساحت او حامل است و امساك مى‌نمايد از اينكه از مدارى كه براى هر يك مقرر فرموده تزلزل و يا انحرافى رخ دهد و محكوم بفناء گردند.

و حمل و امساك بمعناى قيوميت و حفظ و موهبت وجود بطور تجدد امثال است كه هر موجود علوى و سفلى را آفريده و خلق فرموده و بسوى غرضى هر لحظه آنها را سوق ميدهد و مراد از جمله ان تزولا آنست كه هرگز در اثر قطع تدبير كبريائى از آنها محكوم بفناء و زوال نشوند بلكه در اثر فيوضات و موهبت وجود و تابش نور هستى به هر يك از موجودات قدس علوى و مادى بسير خود ادامه دهد و ثابت و برقرار بر حركت و سير خود بسوى مقصدى كه غرض از خلقت است رهسپار گردد و نظام عوالم بوسيله تجدد موهبت وجود بهر ذره از موجودات ثابت و بسوى مقصد در حركت باشد بالاخره نظام حركت جهان در اين امساك و نيروى وجود همه را ثابت و باقى نگاهداشته است و از هيچ موحّدى از افراد بشر عادى و يا از پيامبران شنيده نشده است كه از جمله صفات مقام كبريائى را لفظ محمول معرفى نموده باشد و در دعوت و اظهار حاجت خود عنوان و لفظ محمول را بكار ببرد زيرا نقص است و هرگز عاقل و خردمندى ساحت كبريائى را به لفظ محمول معرفى ننموده است.

قوله (ع): قال ابو قرة قال‌ وَ يَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمانِيَةٌ و قال‌ الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ‌:

ابو قره عرض كرد آيه كريمه‌ وَ يَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمانِيَةٌ ذكر نموده كه هشت نيروى غيبى و يا فرشتگان عرش كبريائى ساحت قدس را نيز حامل هستند و هم‌چنين در آيه ديگرى معرفى نموده حاملين عرش و مقام كبريائى را گروهى حامل هستند و در بردارند و حمل عرش و مقام كبريائى را بعهده دارند.