درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٣٠ - قوله(ع) الا رب العالمين فإنه لم يزل و لا يزال بحالة واحدة
و هستى آنها عاريتى و بطور تجدد امثال و هر لحظه بايد فيض وجود بر هر موجودى بتابد و افاضه شود و بحركت درآيد و بسوى كمال متناسب سوق داده شود.
و ساحت كبريائى رب عوالم است هرگز زوال و تحول بر حريم كبريائى او عارض نخواهد شد زيرا وجود حقيقى و بسيط است و نور محض و محض نور است كه قائم بخود مىباشد هرگز در ذات كبريائى حركت و يا تحول و همچنين در صفات كمال او تغيرى پديد نخواهد آمد از اين رو ساحت كبريائى اول بلا اول سبقه مىباشد زيرا وجود بسيط و نور محض قائم بذات مىباشد و عوالم را نور بخشيده و اوليت او عين آخريت او است از نظر دوام و ذاتى و ازلى وجود كبريائى او و از نظر قيوميت و صفت ربوبيت او با همه موجودات در هر حالى از احوال آنها در حيطه قدرت و شهود كبريائى هستند.
و بعبارت ديگر حق تعالى اول بلا اول است يعنى او مبدء صدور همه موجودات است و همه موجودات منبعث از مقام كبريائى او هستند و اول است از نظر اينكه وجود او حقيقى و بسيط و نور محض ولى ساير موجودات مخلوق و محكوم تدبر هستند.
خلاصه اوليت و آخريت كبريائى بنفس ذات احديت او است و اوليت او عين آخريت او بدون صفت زائد است و بلحاظ رجوع موجودات بسوى او است.
و وجود كبريائى وجود حقيقى است اشرف و افضل از همه موجودات است كه وجود آنها عاريتى و مخلوق هستند از جمله هر موجود زمانى در حيطه قيوميت و ربوبيت ساحت كبريائى در اثر افاضه وجود بآن دوره حركت و تحول خود را مىپيمايد و بسيارى از موجودات كه بهرهاى از وجود ندارند ساحت كبريائى هنگام كه مقتضى باشد آنها را از بهره وجود بهرمند خواهد فرمود.
و از بيان گذشته استفاده شد كه ساحت كبريائى از نظر اينكه وجود حقيقى و بسيط و ثابت و دائم است بر حريم كبريائى او تغير و تحولى رخ نخواهد داد و منزه از عوارض و نواقص امكانى است بر اين اساس ساحت كبريائى غايت و مقصد حقيقى هر موجود