درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٤٦٣ - شرح
باب الابتلاء و الاختبار
روايات
الحديث الاول
على بن ابراهيم بن هاشم، عن محمد بن عيسى، عن يونس بن عبد الرحمن، عن حمزة بن محمد بن الطيار، عن أبى عبد اللَّه (ع) قال: ما من قبض و لا بسط الا و للَّه فيه مشيئة و قضاء و ابتلاء
. شرح
امام صادق عليه السّلام بمنظور اثبات توحيد افعال ساحت كبريائى فرمود باينكه هرگز لحظهاى حركت و يا سكونى و امر جزئى و يا كلى در جهان بعرصه ظهور نيايد جز اينكه همان امر جزئى و يا چيز مورد قضاء و مورد مشيت و اراده و حكم ساحت كبريائى در باره آن صادر شده باشد زيرا هر موجودى از ذره و ريز و جنبش در جهان كه از وجود بهرمند شود و از تابش نور هستى بهرهئى داشته باشد لا محاله در اثر تابش فيض وجود و نور هستى است و بهمان قدر در حيطه شهود و محيط قضاء و تقدير قرار گرفته است.
بالاخره هر حادثه كوچك و يا بزرگ و هر چه بهرهاى از وجود ذهنى و خارجى