درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٤٢٤ - و ذاك اننى لا أسأل عما افعل و هم يسئلون

طاهرين عليهم السّلام هستند.

١- ايمان گروه اوصياء ايمان ذاتى و موهوبى است و از طريق اكتساب و عارضى نخواهد بود زيرا حق تعالى هرگز ولايت و زمامدارى و قيام بدعوت بحق و تصدى مكتب قرآن را بعهده افراد عادى و غير معصوم مقرر نخواهد فرمود و ترجيح غير راجح و مرجوح بر راجح خواهد بود و ولايت تصرف شخص عادى بر عموم مردم بدون جهت و دليل بوده قبيح است.

٢- مراد از موصول و الذين آمنوا گروهى است كه ايمان آنان ذاتى و موهوبى است و صالح آنند كه قيام بدعوت حق نمايند زيرا مفاد ولايت الهى بر جامعه اسلامى مراد دعوت بحق و نظارت بمكتب قرآن و تصدى امور عمومى جامعه اسلام است و بطور اطلاق مباشرت تعليم و تربيت و بيان احكام و تفسير آيات كريمه قرآنى و تصدى امور عامه و اجتماعى است از اين نظر بايد افراد خاصى باشند كه از تعليمات غيبى و الهامات ربوبى بهرمند باشند و بنص رسول صادع نيز معين شده باشند.

عطف جمله موصول بكلمه و رسوله شاهد آنست كه ولايتى كه بآن افراد مخصوص موهبت ميفرمايد سمت قيام بوظايف رسالت رسول را بطور اطلاق داشته و تمام وظايف منصب كه رسول صلّى اللَّه عليه و آله عهده‌دار آنست اوصياء او نيز همان وظايف را بعهده داشته و قيام باداء وظايف رسول بنمايد و شايسته نيست افراد عادى و مجهول الهويه را براى قيام بوظايف رسول گمارد و بعنوان ولايت و نيابت از رسول صلّى اللَّه عليه و آله بر امور عامه اجتماعات اسلامى تعيين نمود و حق تصرف و وجوب اطاعت آنان را بر عموم مردم مقرر نمود هم‌چنانكه رسول صلّى اللَّه عليه و آله حق ولايت و تصرف امور مسلمانان از لحاظ تشريع و تعليم و تربيت دارد شايسته نيست اين چنين ولايتى بر عموم مردم را بافراد عادى و مجهول الهويه واگذارد.