درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٧٣ - قوله(ع) (لا يعلمها الا العالم او من علمها اياه العالم)
مشركان را بقدرت لا يزالى بقتل رسانيده و بخاك و خون كشيده است.
بالاخره مسلمانان بقدرت پرتوى و عاريتى رزمندهاند و فعل صادر مقدور ميان دو قدرت است يكى مباشرت و رزمجوئى و ديگر قدرت قتل و بخاك و خون كشيدن كبريائى است.
خلاصه توحيد افعالى بر محور آنست كه فعل اختيارى بشر بما هو فعل مستند بساحت كبريائى است يعنى يك فعل صادر است و قوام آن باراده قاهره است نه آنست كه گفته شده كه دو فعل است يكى فعل حق تعالى و ديگرى فعل اختيارى بشر و نه طبق قول مجبره كه اراده بشر تأثير در فعل ندارد و نيز تقدم بر فعل بالذات ندارد و نه طبق قول مفوضه كه فعل فقط مستند به بشر است و ساحت كبريائى افعال و حركات ارادى و جوهرى بشر را بخود آنان واگذارده است و آنان را مستقل در اجراء خواستههاى خود نموده است.
بلكه قول صحيح كه قول امام صادق عليه السّلام نيز بآن تصريح فرموده (لا جبر و لا تفويض بل امر بين الامرين) و نيز در باره تفسير آيه وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ رَمى ذكر شده مبنى بر اينكه افعال اختيارى بشر بمباشرت خود او صادر شده و قوام آن باراده قاهره خواهد بود و فعل واحد مستند بدو نيرو و دو اراده است يكى اراده ظلى و ديگرى اراده قاهره خواهد بود كه بر اساس قضاء و تقدير در باره همه مشخصات فعل اختيارى صادر از بشر است و در باره تقدير كبريائى ابهام و اهمال مفهوم ندارد بلكه ساحت كبريائى بتمام مشخصات بىنهايت هر فعل اختيارى احاطه و قيوميت داشته است و اراده و اختيار بشر نيز مانند ساير لوازم و مشخصات آن در طول اراده قاهره كبريائى است.
با توجه باينكه اراده و قضاء و تقدير مقام كبريائى در باره فعل بشر بر حسب اقتضاء و خواسته بشر و مسألت او است زيرا اراده و مشيت كبريائى بر اساس پاسخ مسألت وجودى و خواسته كمونى بشر است و هرگز بطور گزاف و بدون استحقاق