درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٤٢٣ - و ذاك اننى لا أسأل عما افعل و هم يسئلون

اوصياء عليهم السّلام مى‌باشد.

و در روايت نامبرده امام ابو جعفر عليه السّلام فرمود

(و لكنه خلطنا بنفسه فجعل ظلمنا ظلمه)

از نظر كمال فناء رسول صلّى اللَّه عليه و آله و اوصياء عليهم السّلام و محو آثار و بقاء آنان بساحت ربوبى و انطماس نور آنان بنور قاهره كبريائى و نيز از نظر فناء في اللَّه كه سيرت رسول صادع صلّى اللَّه عليه و آله و اوصياء عليهم السّلام است ولايت حقيقى و ذاتى ساحت ربوبى را بر مردم تعميم داده آن را ولايت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و اوصياء عليهم السّلام معرفى نموده و طاعت آنان را طاعت ربوبى و عصيان و تمرد آنان را تمرد از اوامر ساحت كبريائى اعلام فرموده است.

و در آيه‌ وَ الَّذِينَ آمَنُوا را عطف برسول صلّى اللَّه عليه و آله نموده و ولايت ذاتى مقام ربوبى را تعميم و عموميت داده و اوصياء طاهرين عليهم السّلام را شامل و فرا گرفته است و شركت و توسعه ولايت الهى كه رسول صلّى اللَّه عليه و آله و اوصياء او را شامل و فرا گرفته دليل قاطع است باينكه اوصياء طاهرين نيز واجد مقام ولايت كبراى داعى بحق هستند و آنان نيز از نظر سبقت وجودى و اقرار بايمان و عبوديت در عالم الست افراد خاص اوصياء رسول صلّى اللَّه عليه و آله را مانند رسول صلّى اللَّه عليه و آله مورد فضل مخصوص قرار داده ولايت حقيقى و ذاتى خود را براى رسول صلّى اللَّه عليه و آله و اوصياء طاهرين عليهم السّلام تسريه داده و از جانب حق تعالى آنان را داعى بحق و ناظر بر مكتب قرآن اعلام فرموده است.

ايمان باصول توحيد داراى مراتب بيشمار و از جمله آن ايمان اكتسابى است و ايمان حقيقى و ذاتى عبارت از ايمان وجودى و سبقت در اقرار بوحدانيت مقام كبريائى در عالم ذر بوده و نور الهى و موهوبى و از مقوله ايمان حقيقى رسولان است و نمونه و مسطوره آن در باره عيسى مسيح عليه السّلام حق تعالى بمردم جهان ارائه داده است.

بدلائل لفظى و سياقى كه اشاره مى‌شود مراد از موصول جمله‌ وَ الَّذِينَ آمَنُوا در آيه كريمه‌ إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مراد افراد مخصوص اوصياء