افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٢٣ - تفسير سوره غاشيه

پيامبر قرآن را فراموش نمى‌كند

«سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى‌، إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَ ما يَخْفى‌» (الأعلى: ٦- ٧)؛ زود است كه (قرآن را) بر تو بخوانيم پس فراموش نمى كنى مگر آنچه را كه خدا بخواهد.

تاريخ زمان پيامبر گواهى نمى‌دهد كه پيامبر آيه اى از آيات قرآن را فراموش كرده باشد و يا در تلاوت آيات آن سهوى نموده باشد. و گرنه مانند سهو در ركعات نماز حتماً در تاريخ منعكس مى‌شد و مخفى نمى‌ماند. و يكى ازمعانى استثناء (الا ماشاء الله) اين است كه حفظ تو از سهو و نسيان از جانب ما است و ما اگر بخواهيم مى‌توانيم آياتى را از يادت ببريم.

بعضى از مفسرين مى‌گويند: آيه‌ى فوق قبل از آيات ١٦- ١٩ سوره قيامت و اين سه آيه قبل از آيه ١١٤ سوره طه كه همه در دور يك مقصد مى چرخند، نازل شده اند و اسم اشاره در آيه‌ى‌ «إِنَّ هذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولى‌»، به چهار آيه گذشته بر مى‌گردد.

همه‌ى انبياى اولوالعزم، كتاب دارند

«صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى‌» (الأعلى: ١٩)؛ تورات موسى و انجيل عيسى، و فرقان خاتم الانبياء معروف است و كتاب نوح از بعضى آيات قرآن استفاده مى‌شود.

البته كه بعضى از مطالب اين كتابها و حتى ساير كتب نازله مشتركاتى باهم دارند چون منزل يكى و منزل لهم انسانهايى هستند كه مشتركات زيادى باهم دارند فلذا در جاى ديگر مى‌فرمايد: «شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ وَ ما وَصَّيْنا بِهِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى‌ وَ عِيسى‌ أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ ...» (الشورى: ١٣)؛

تفسير سوره غاشيه‌[١]

«وَ إِلَى الْجِبالِ كَيْفَ نُصِبَتْ» (الغاشية: ١٩)؛ بعضى از مفسرين مى‌گويد: علم امروز پيدايش‌

[١] - اين سوره مكى و داراى ٣٦ آيه مى‌باشد.