افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٨٣ - معاد جسمانى

در مجمع البيان از برخى نقل كرده كه فيهن به معناى معهن است؛ يعنى خدا ماه را با آفريينش آسمانها، روشنى بخش زمين ساخته. و نيز از برخى ديگر نقل كرده كه معناى آيه چنين است: و ماه را با آفرينش آسمانها، به روشنى زمين قرار داده؛ مانند اينكه گفته مى‌شود: در ا ين خانه‌ها، چاهى است. اگر چه يك چاه، در يك خانه باشد.

طوفان نوح (ع)

آيه‌ى ٢٥ مى‌گويد: طوفان نوح (ع) كه (حتماً فوايدى براى دريا و زمين و محيط زيست انسانها و كشتى‌رانى و تجارت و اتصال تارهاى زمين داشته) براى بت پرستان قوم پست حضرت نوح (ع) اولين پيامبر اولى العزم، عذاب إلهى بوده كه همه را غرق نموده است. و ممكن است جمله‌ى: «... فَأُدْخِلُوا ناراً ...» (نوح: ٢٥)؛ پيش داخل آتش شدند) ناظر به آتش برزخى باشد. و ممكن است مراد آتش دوزخ در قيامت باشد.

معاد جسمانى‌

«وَ اللَّهُ أَنْبَتَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ نَباتاً، ثُمَّ يُعِيدُكُمْ فِيها وَ يُخْرِجُكُمْ إِخْراجاً» (نوح: ١٧- ١٨)؛ خداوند شما را از زمين رويايند، روياندن گياه زير زمين، آدمى از خوراك گياهان زمين پديد مى‌آيد و رشد طفل در رحم مادر، بازهم از تغذيه گياهان مادر است، پس از مردن شما را در زمين بر مى‌گرداند و در آن دفن مى‌شويد (و دو باره) شما را از قبر بيرون مى‌آورد. اين همه تحولات سه‌گا نه به جسم انسان مربوط است و ربطى به روح او ندارد، روح آدمى از عالم بالا است.