افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٠ - صدق خواب پيامبر

و به عبارت علمى بيعت زير درخت (چه به غرض عدم فرار بوده باشد و چه به غرض مقاومت تا پاى جان) آيا حيثيت تعليلى است يا جهت تقييدى كه در فلسفه از اين دو حيثيت و جهت بحث شده است و حيثيت سوم (حيثيت مطلقه) است و بعضى از نويسندگان كتابى در اين مورد تأليف كرده است.

مى‌شود از آيه مباركه: «فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى‌ نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفى‌ بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً» (الفتح: ١٠)؛ جهت تقييديه را بفهميم (دقت كنيد) كه بيعت و وفاى به آن مراد است.[١]

به علاوه كه ما در كلام ثابت كرده ايم كه رضا و كراهت هرچند در مورد إنسان صفت نفسانى است ولى خداوند نفس ندارد پس صفات نفسانى در حق او ممتنع مى‌باشد.

يك سؤال مى ماند كه معناى رضا و كراهت در مورد خدا به چه معنى است در بعضى از روايات شيعه آمده است كه رضاى خدا ثواب اوست و طبعاً كراهت و غضب او به معناى عقاب اوست. ولى سند اين روايت معتبر نيست و بايد در تفسير آن توقف نمود. لكن بودن رضا و كراهت از صفات فعلى خداوند بى اشكال است و از خود آيات قرآن هم بدست مى آيد.

صدق خواب پيامبر

«لَقَدْ صَدَقَ اللَّهُ رَسُولَهُ الرُّؤْيا بِالْحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرامَ ..» (الفتح: ٢٧)؛ خواب آن‌

[١] - و مثل آيه‌ى فوق آيه‌ى ٥٥ سوره نور است:« وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ ... وَ مَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ»( النور: ٥٥)؛