افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٤٨ - نماز جمعه

هم وزن ضرب (به فتح سين و سكون فا) به معناى كشف پرده است و به كسر سين- بر وزن صِفْرْ- به معناى كتابى است كه از معانى خود پرده بر مى‌دارد.

تحميل در جمله‌ى (حملّوا) به معناى تعليم و حمل در جمله‌ى (ثم لم يحملوها) به معناى عمل است؛ يعنى ما كتاب را به يهوديها (به وسيله پيامبران خود موسى و انبياى پس از او) تعليم داديم؛ ولى آنان به آن عمل نكردند؛ مانند الاغى كه از كتابهايى كه بر پشتش بار است، هيچ نمى‌داند و استفاده‌اى نمى‌بردند.

حكم اين آيه شامل حال تمام دانشمندانى مى‌شود كه به علم خود عمل نمى‌كنند (نعوذ بالله منه).

به هر حال يهوديها، مانند نصارى، با اين بد بختى مطابق شهادت آيات ديگر[١]، خود را پسران خدا و محبان او دانسته و بهشت را مخصوص به خود مى‌پنداشتند كه قرآن به آنان مى‌گويد: چرا شما از مرگ بيزاريد و بايد آرزوى مرگ كنيد تا به بهشت برويد! شما از جنايات خود آگاهى داريد (و مرگ را نمى‌خواهيد).

نماز جمعه‌

نماز جمعه، نمازى است كه در روز جمعه به جاى نماز ظهر در ساير ايام هفته، خوانده مى‌شود. نماز جمعه دو ركعت است و در جماعت خوانده مى‌شود؛ و واجب است امام پيش از نماز، دو خطبه را نيز بخواند.

اگر جماعت ميسر نشد بايد چهار ركعت بخواند كه بازهم در احاديث معتبر ما، نامش نمازجمعه است، نه نماز ظهر و مستحب است كه حمد و سوره آن نيز به جهر خوانده نشود،

[١] - بقره: ٩٤- ٩٥ و ١١١ و مايده: ١٨.